ΕΝΟΧΟΙ ΓΙΑ ΑΝΘΡΩΠΟΚΤΟΝΙΑ ΑΠΟ ΑΜΕΛΕΙΑ , ΔΥΟ ΓΙΑΤΡΟΙ ΤΟΥ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ ΤΗΣ ΑΡΤΑΣ , ΓΙΑ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥ ΖΑΒΙΤΣΑΝΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ

Της Βασιλικής Ζαβιτσάνου

Γνωρίζοντας την αγάπη, τον σεβασμό και την εκτίμηση που δείξατε προς το πρόσωπο του αείμνηστου πατέρα μου, Ζαβιτσάνου Απόστολου, στο σύντομο διάβα της επίγειας ζωής του, αισθάνομαι την ηθική υποχρέωση, να σας ενημερώσω για το αποτέλεσμα του δίκαιου έντιμου και ηθικού αγώνα, που ξεκίνησα έξι χρόνια πριν, προκειμένου να δικαιωθώ, όχι μόνο για τον ξαφνικό και άδικο θάνατο του πατέρα μου, αλλά και για όλους όσους έχασαν την ζωή τους μέσα στα νοσοκομεία από εγκληματικές πράξεις, λάθη και παραλείψεις των ιατρών.

Ο πατέρας μου, μετέβη στον Γενικό Νοσοκομείο της Άρτας στις 03/05/2020, προκειμένου να υποβληθεί σε μια χειρουργική επέμβαση αρθροπλαστικής στο αριστερό ισχύο, στις 08/05/2020.Δύο μέρες μετά την επέμβαση, στις 10/05/2020, παρουσίασε υποξία, δηλαδή μείωση οξυγόνου στο σώμα, για την οποία ουδέποτε ενημερώθηκα, και επίμονο ρόγχο.

Στην ερώτηση μου για τον ρόγχο στον εφημερεύοντα χειρούργο ιατρό, με καθησύχασε ότι όλα είναι καλά, όλα δικαιολογούνται μετά το χειρουργείο και ότι μπορώ να φύγω και να επιστρέψω στην Λευκάδα. Μία ώρα μετά, και ενώ βρισκόμουν, ακόμη, στον δρόμο με το αυτοκίνητο, με ενημέρωσε η συνοδός του πατέρα μου ότι κάτι συνέβη, ήρθαν και τον πήραν και ότι πρέπει να επιστρέψω πίσω. Όταν γύρισα στο νοσοκομείο, ο ίδιος ο γιατρός που με διαβεβαίωνε ότι όλα είναι καλά, με ενημέρωσε ότι πέθανε, δεν ξέρει από τι πέθανε και ότι θα γινόταν νεκροψία την επόμενη μέρα στο ίδιο το νοσοκομείο. Το πρωτοφανές πόρισμα της νεκροψίας, «έμφραγμα πάνω σε παλαιότερο έμφραγμα», το οποίο βγήκε την ίδια μέρα, πρωτοφανές για τα ιατρικά δεδομένα, ήταν αυτό που με υποψίασε ότι κάτι άλλο συνέβαινε. Ξεκίνησε από τότε ένας αγώνας με ατέλειωτες καταθέσεις τόσο δικές μου, όσο και των κατηγορουμένων. Παρά την συνεχόμενη και επίμονη προσπάθεια των Πρωτόδικων Εισαγγελέων της Άρτας, δύο φορές μάλιστα, να βάλουν την υπόθεση στο Αρχείο, δύο Εισαγγελείς Εφετών των Ιωαννίνων, τις απέρριψαν και δέχθηκαν τις δικές μου προσφυγές. Μετά από πέντε προσφυγές, ο Εισαγγελέας Εφετών Ιωαννίνων, άσκησε ποινική δίωξη για ανθρωποκτονία από αμέλεια, σε τρείς ιατρούς του Γενικού Νοσοκομείου της Άρτας. Η πολύωρη ακροαματική διαδικασία, ξεκίνησε στις 17 Φεβρουαρίου 2026 και τελείωσε χθες,27 Μαρτίου 2026, στην αίθουσα των δικαστηρίων της Άρτας. Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο , έκρινε τους δύο εκ των τριών κατηγορουμένων ενόχους για ανθρωποκτονία από αμέλεια. Ο τρίτος, κηρύχθηκε αθώος, με το δικαίωμα, όμως, να ασκήσω έφεση εναντίον του, εφόσον κατά την διάρκεια της δίκης, ένας εκ των κατηγορουμένων ομολόγησε, ότι γνώριζε και αυτός, καθώς και ο θεράπων ιατρός αλλά και άλλοι ιατροί, ότι ο πατέρας μου ήταν καρδιοπαθής, και δεν μας ενημέρωσαν ποτέ, ενώ όλοι οι άλλοι μάρτυρες υπεράσπισης και οι κατηγορούμενοι, είχαν καταθέσει το αντίθετο. Στο άκουσμα της ομολογίας του παγώσαμε όλοι όσοι βρισκόμασταν στην αίθουσα ,δικαστικοί λειτουργοί, δικηγόροι, μάρτυρες και κατηγορούμενοι. Αυτά συμβαίνουν μόνο με θαύματα!

Η 27^η Μαρτίου 2026 γράφτηκε με λαμπρά γράμματα για την ελληνική Δικαιοσύνη. Η χθεσινή νίκη δεν είναι νίκη μόνο δική μου και της οικογένειάς μου. Είναι μία νίκη όλων όσων έχασαν τους δικούς τους ανθρώπους και δεν τόλμησαν να διεκδικήσουν δικαίωση και δικαιοσύνη από φόβο μήπως δεν βρουν το δίκιο τους ποτέ. Οι συγκεκριμένοι δικαστές, πραγματικά, αποτελούν μια αχτίδα φωτός μέσα στο σκοτάδι που κυριαρχεί για την ατιμωρησία στην Ελλάδα. Υπάρχουν και δικαστικοί λειτουργοί ,οι οποίοι εκτελούν το λειτούργημά τους με ήθος και εντιμότητα. Σε αυτούς πρέπει να βασιζόμαστε και να μην χάνουμε τις ελπίδες μας.

Μέσα από τα βάθη της ψυχής μου, ενώπιον Θεού και ανθρώπων, καταρχάς θέλω να ευχαριστήσω τον Κύριο ημών Ιησού Χριστό, που με αξίωσε, την μεγάλη και ευλογημένη αυτή περίοδο της Τεσσαρακοστής, να σηκώσω τον σταυρό μου και ανεβώ μαζί Του το δικό μου Γολγοθά, αισθανόμενη την έντονη και συνεχόμενη παρουσία Του δίπλα μου, για να με αξιώσει, στην συνέχεια, και να με οδηγήσει στην πολυπόθητη Ανάσταση, την Παναγία μας την Φανερωμένη, για όλες τις πρεσβείες και τις ικεσίες στον Υιό Της, που την παρακαλούσα κάθε φορά που την προσκυνούσα να τιμωρηθούν αυτοί που, πραγματικά, έφταιξαν και κανένας αθώος, όλους τους Αγίους, που τους επικαλούμουν και αισθανόμουν, αμέσως, την βοήθειά τους, τον κ. Θωμά Γεωργάκη για όλες τις νομικές συμβουλές που μου έδινε κάθε φορά που χρειαζόμουν την βοήθειά του, την αδελφή μου, Νατάσα, που απελπιζόταν κάθε φορά που έπαιρνα στα χέρια μου την απορριπτική διάταξη της εισαγγελέως και εγώ της έλεγα ότι θα συνεχίσω και όπου βγει, την κόρη μου, Δέσποινα, που παρά το νεαρό της ηλικίας της στάθηκε δίπλα μου σε αυτόν τον αγώνα, μέχρι την στιγμή της χθεσινής πρωτόδικης απόφασης, όλους όσους προσευχήθηκαν μαζί μου και τέλος τον δικηγόρο μου, τον εξαίρετο νομικό, κ.Γιάννη Θεριανό, ο οποίος, παρά το γεγονός ότι του ανέθεσα μια τόσο δύσκολη υπόθεση αργά, όταν, δηλαδή, ασκήθηκε η ποινική δίωξη, εκείνος δέχθηκε να την αναλάβει και χωρίς «όπλα», την έφερε εις πέρας με μεγάλη επιτυχία.