Σε μια ιερή και ,βαθιά, κατανυκτική τοποθεσία, στην Ιερά Μονή Γενεσίου του Τιμίου Προδρόμου στο Λιβάδι της Καρυάς στην Λευκάδα, έδωσε αποκλειστική συνέντευξη στο «lefkada.tv», ένας από τους ιερομονάχους της Μονής και αγαπητός σε πολλούς πιστούς, ο π. Μακάριος, ανήμερα της εορτής της γεννήσεως του Αγίου, 24 Ιουνίου 2026, ημέρα που συνέπεσε, εφέτος, με την επέτειο των 30 ετών από την επαναλειτουργία και την αναστήλωση του μοναστηριού, αλλά και με την επέτειο των 18 ετών από την ενθρόνιση του Μητροπολίτου Λευκάδος και Ιθάκης, κ. Θεοφίλου.
Ο π. Μακάριος, κάνοντας μια ιστορική αναδρομή στην Ιερά Μονή, ανέφερε ότι, σύμφωνα με πηγές, ιδρύθηκε το 1450 μ.Χ., γνώρισε εποχές ακμής και παρακμής μέχρι το 1928,όπου ήταν και η τελευταία χρόνια που εγκαταβίωναν εκεί μοναχοί, σύμφωνα με την απογραφή. Από τότε και μετά δεν απογράφηκαν ξανά μοναχοί, η περιουσία του μοναστηριού απαλλοτριώθηκε από το κράτος χωρίς κανένα, απολύτως, αντάλλαγμα, με την δικαιολογία ότι θα τα δώσει σε ακτήμονες καλλιεργητές. Με αυτόν τον τρόπο, άρχισε η αντίστροφη μέτρηση για το μοναστήρι.
Το 1942, ο μακαριστός Μητροπολίτης Λευκάδος και Ιθάκης, κ. Δωρόθεος, έδωσε εντολή στον ,εκάστοτε, εφημέριο του Πινακοχωρίου, να αναλάβει την επαναλειτουργία του μοναστηριού τελώντας Θεία Λειτουργία, φτάνοντας στο 1965, οπότε και έγινε η τελευταία Λειτουργία. Έκτοτε, το μοναστήρι καταστράφηκε και κατάντησε σταύλος.
Το 1992, ο π. Μακάριος, ἐγινε εφημέριος της Καρυάς και σε συνεργασία με τον τότε Πρόεδρο της κοινότητα της Καρυάς, κ. Ευστάθιο Βλάχο, του μακαριστού Μητροπολίτη Λευκάδος και Ιθάκης, κ. Νικηφόρου, και της τοπικής εκκλησίας, ξεκίνησε και πάλι η προσπάθεια για αναστήλωση, οπότε ξεκίνησε η αποκατάσταση του καθολικού, το οποίο βρισκόταν σε τραγική κατάσταση, μέσα σε ακαθαρσίες.
Το 1996,παραμονή της γενέσεως του Τιμίου Προδρόμου, εψάλη για πρώτη φορά ο εσπερινός, μετά από 31 χρόνια, και την επόμενη ημέρα η Θεία Λειτουργία, Από τότε από τότε κάθε χρόνο, μέχρι και σημέρα, τελούνται οι ακολουθίες.
Το 2000,σε συνεργασία με τους τοπικούς άρχοντες, συνδέθηκε το μοναστήρι με το ρεύμα και το νερό ενώ κτίστηκε και το πρώτο κελί.
Με την ενθρόνισή του το 2008, ο σημερινός Μητροπολίτης Λευκάδος και Ιθάκης, κ. Θεόφιλος, ενδιαφέρθηκε πολύ και άμεσα, και για το εν λόγω μοναστήρι αλλά και για όλα τα μοναστήρια, και με ενέργειές του, έγινε επίσημη κατάταξη και επανασύσταση του μοναστηριού, για να φτάσει ,την σημερινή εποχή, να διαθέτει καθολικό, αρχονταρίκι, κελιά και έναν υπέροχο εξωτερικό χώρο, ένας άγιος τόπος που αξίζει να επισκεφθεί κανείς.
Σήμερα, πραγματοποιείται η αναστήλωση της ανατολικής πτέρυγας του ναού, πίσω από το ιερό, με τις δωρεές των πιστών, καθώς η Μονή, δεν έχει ενταχθεί σε κανένα επιδοτούμενο πρόγραμμα.
Ηγούμενος της Μονής, είναι ο π. Χριστοφόρος, ενώ στο μοναστήρι εγκαταβιούν πέντε μοναχοί.
Ο π. Μακάριος, δεν περιορίστηκε μόνο στην αναστήλωση του μοναστηριού. Αναφέρθηκε ,επίσης, στο μεγάλο και πολύπλευρο έργο των μοναχών, εφόσον είναι πνευματικό, εθνικό, κοινωνικό και φιλανθρωπικό ενώ αποκάλυψε ότι, την εποχή της σκλαβιάς, λειτουργούσε και σχολείο στην πόλη της Λευκάδος με έξοδα του μοναστηριού, στο οποίο δίδαξε και ο δάσκαλος του γένους, Αναστάσιος Ψαλίδας.
Χρόνια πολλά, άγια και ευλογημένα στον Μητροπολίτη Λευκάδος και Ιθάκης, κ. Θεόφιλο.
Ο Θεός να τον αξιώσει να πραγματοποιήσει το όραμα του, που δεν είναι άλλο από την αναστήλωση των μοναστηριών του μικρού Αγίου Όρους, όπως αποκαλούνται τα μοναστήρια της Λευκάδας.